Mała Akademia Teatralna

TEATR. CZUJĘ, WIDZĘ, ROZUMIEM  

 czyli warsztaty dla młodzieży

Jest to projekt edukacyjny Teatru Współczesnego skierowany do młodzieży gimnazjalnej i ponadgimnazjalnej. W ramach Małej Akademii Teatralnej w Teatrze Małym przeprowadzone zostaną twórcze warsztaty, odkrywające przed młodzieżą bogactwo, jakie kryje za sobą teatr i zachęcające do współtworzenia tej dziedziny sztuki. Każde spotkanie warsztatowe jest niezależną całością, twórczym aktem teatralnym, w którym biorą udział prowadzący i uczestnicy.

 

UDZIAŁ W WARSZTATACH JEST BEZPŁATNY. WARUNKIEM UCZESTNICTWA W ZAJĘCIACH JEST WYSŁANIE ZGŁOSZENIA NA WYBRANY WARSZTAT NA ADRES morze@wspolczesny.szczecin.pl. ZGŁOSZENIE POWINNO ZAWIERAĆ: IMIĘ, NAZWISKO, NAZWĘ SZKOŁY ORAZ TYTUŁ WARSZTATU I WYBRANĄ GRUPĘ. ILOŚĆ MIEJSC OGRANICZONA Dodatkowe informacje i zapisy – e-mail: morze@wspolczesny.szczecin.pl  

PLAN WARSZTATÓW 2011/2012 

miejsce: Teatr Mały – scena Teatru Współczesnego  

czas: jedna sobota w miesiącu   

grupa I 10.00-12.15  

grupa II 12.30-14.45 

24 marca  2012
WYŚPIEWAJ TO, CO CHCESZ
Barwą dźwięku, tonem głosu, jego łagodnością lub dynamiką można zaczarować drugiego człowieka. Znajdowanie w sobie źródła dźwięku, odkrywanie własnej dynamiki i wyrazu to sposób na porozumienie w uniwersalnym, międzynarodowym języku, jakim jest muzyka i śpiew. Na zajęciach odkryjesz swój talent i zrozumiesz, że śpiewać można nie tylko głosem, ale także całym ciałem i emocjami. Poszukując w sobie źródła dźwięku, obudzisz kreatywność głosowo-muzyczną i wyśpiewasz to, co chcesz wyśpiewać.
Prowadzi: Grażyna Madej

KWIECIEŃ 2012
WYTAŃCZONA PRZESTRZEŃ. W POSZUKIWANIU TEATRU TAŃCA
Warsztat z zakresu improwizacji, ruchu, tańca, symboliki i świadomości ciała.
Kiedy zaczyna się taniec? Na granicy ruchu naturalnego i formalnego. Będziemy eksperymentować z ruchem, podejmiemy próby zapamiętywania i  przetwarzania materiału ruchowego. Zapoczątkujemy proces twórczy, który ma estetyczne i egzystencjalne znaczenie. Poszerzymy ruchowe możliwości ciała, popracujemy nad na świadomą obecnością w przestrzeni. Odkryjemy specyficznych jakości ruchu, charakterystycznych dla  każdego z nas i umiejscowimy je w ruchu formalnym.
Prowadzi: Monika Tomczyk

MAJ 2012

PODRÓŻ PO INSPIRACJE. OBRAZY SCENICZNE
Jaką rolę odgrywa na scenie plastyka: obraz, forma, kształt? W jaki sposób formę konkretnego przedmiotu połączyć  z metaforycznymi znaczeniami? Przybliżamy proces twórczy poprzez aktywne w nim uczestnictwo. Odkryjemy właściwości i możliwości scenicznego wykorzystania rożnych materiałów, zbudujemy plastyczną kompozycję przestrzenną, przygotujemy etiudy wykorzystując światło i dźwięk.
Stworzymy obrazy malowane światłem ruchem, rytmem, tekstem. Przejdziemy od pustej przestrzeni, poprzez znak graficzny, do symbolu scenicznego - inspiracją  będzie pusty blejtram jako punkt wyjścia, metafora działania.
Prowadzą: Monika Tomczyk i Beata Tomczyk

UWAGA! W MAJU WYJĄTKOWO ZAJĘCIA DLA JEDNEJ GRUPY OD GODZ. 10.00 DO 14.45!

---

Zajęcia prowadzą:

Anna Augustynowicz – reżyser, teatrolog, od 1992 r. dyrektor artystyczny Teatru Współczesnego w Szczecinie
Grażyna Madej – aktorka Teatru Współczesnego, współpracowała z sekcją Janusza Stokłosy i Orkiestrą Rozrywkową PRiTV w Katowicach
Krystyna Maksymowicz – aktorka Teatru Współczesnego w Szczecinie i specjalista logopedii artystycznej
Ewa Sobczak – aktorka Teatru Współczesnego w Szczecinie, wykładowca arteterapii, socjoterapii i emisji głosu w szkołach wyższych
Beata Tomczyk – plastyk, scenograf, absolwentka Malarstwa i Scenografii na Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu, pedagog – instruktor plastyczny
Monika Tomczyk – pedagog specjalny, terapeuta, absolwentka Reżyserii Teatru Dzieci i Młodzieży w PWST we Wrocławiu, aktorka Teatru Logos w Łodzi, instruktor Improwizacji Tańca i Symboliki Ciała
Arkadiusz Buszko – aktor Teatru Współczesnego w Szczecinie, reżyser i twórca ruchu scenicznego
Jacek Wierzchowski – muzyk Filharmonii Szczecińskiej, perkusista, kompozytor muzyki teatralnej, pedagog

---

TO JUŻ BYŁO:

sezon 2011/2012

 

 

22 PAŹDZIERNIKA 2011

TEATR JAKO MIEJSCE SPOTKANIA

 

 

Przestrzeń dramatu, sztuki muzycznej i choreograficznej jest wielowymiarowym polem spotkania z drugim człowiekiem.  W teatrze doświadczamy spotkania z drugą istotą ludzką w całej jej złożoności i pięknie, odkrywamy nowe emocje, wynikające z budowania relacji, z poczucia wzajemności. Uczymy się patrzeć i widzieć; wiedzieć i  doświadczać; rozumieć i odczuwać.

Spotkajmy się, na nowo tworząc siebie w przestrzeni wyobraźni, intuicji i  empatii.

Prowadziła:

Ewa Sobczak

26 LISTOPADA 2011
WSZYSTKO JEST MUZYKĄ

Grać też każdy może – tworzenie warstwy muzycznej przedstawień.

Tekst to rytm – wie o tym każdy raper. Etiudy rytmiczne z wykorzystaniem sztućców. Imię wpisane w przestrzeń muzyczną. Na granicy rzeczywistości – złudzenia  dźwiękowe.

Prowadził: Jacek Wierzchowski

10 GRUDNIA 2011
MÓWIĆ BEZ SŁÓW - CIAŁO I GEST W TEATRZE
Tematem warsztatu jest  nasz wspaniały instrument  jakim jest ciało.
Uczymy się porozumiewania gestami, odczytywania intencji wyrażanych poprzez ruch naszego ciała. Działając w grupie uczymy się być elementem grupy. Poprzez kontakt fizyczny odczuwamy to, co partner ćwiczeń czuje i stara się bez słów nam przekazać przyglądamy się gestom, które na co dzień wykonujemy, odkrywamy, które z nich przejęliśmy od innych. Szereg etiud bez słów wprowadza nas we wspaniałe pokłady wyobraźni. Uczymy się podstawowych technik pantomimy, aby gest w działaniach scenicznych stał się czytelny. Łącząc te wszystkie elementy w jedno uwalniamy się od słów, a ciało staje się cennym instrumentem.
Prowadził: Arkadiusz Buszko

7 STYCZNIA 2012
MÓWIĘ, WYGŁASZAM, WYSTĘPUJĘ... KULTURA ŻYWEGO SŁOWA
Jak zostać dobrym mówcą? Tajniki skutecznego operowania głosem. Ćwiczenia artykulacyjne, dykcyjne, oddechowe, emisyjne, a także dotyczące intonacji, akcentu, rytmu i melodii języka. Zasady mowy oficjalnej i scenicznej. Metody pozwalające opanować stres przy wystąpieniach publicznych. Relaksacja i „wyzwalanie głosu”. Wpływ mowy ciała na głośne mówienie.
Prowadziła: Krystyna Maksymowicz

18 LUTEGO 2012
CZYTANIE DRAMATU.WARSZTAT Z REŻYSEREM
W reżyserskim czytaniu dramatu niezmiernie ważna jest umiejętność określenia przestrzeni gry w opowieści, której się poddajemy, czytając tekst literacki. Ta umiejętność pozwala reżyserowi i aktorom odpowiadać sobie na pytanie „w co grają ludzie”,  zapisani w rytmach dialogów i monologów przez autora dramatu. Prawidłowe rozszyfrowanie tych rytmów sprawia, że aktorzy, którzy tym postaciom użyczają siebie jako instrumentu,  mogą pracować nad rolą niejako od jej wnętrza: przyjmując rytm postaci, przymierzają jej duszę.
Precyzyjna konstrukcja dramatu pozwala podczas czytania postawić pytanie, o co toczy się gra pomiędzy jego bohaterami. Konkluzja wynikająca  z teatralnego przedstawienia tak przeczytanego utworu pozwala widzom i aktorom na odczucie uczestnictwa w tej samej wspólnocie.
Prowadziła: Anna Augustynowicz

---

sezon 2010/2011

16 PAŹDZIERNIKA 2010
Mówić i być sobą
Mówię, więc jestem. To, co mówię – ukrywa mnie czy odkrywa?  
Słowo jako klucz do rzeczywistości.
Czyje słowa wypowiada aktor?  Tajemnice dialogu aktora z widzem i z samym sobą.  
Tekst jako miejsce spotkania autora, aktora i widza.
Prowadziła: Irena Jun

20 LISTOPADA 2010
Co nam w duszy gra?
Warstwa muzyczna /dźwiękowa przedstawień teatralnych. Co jest muzyką? Jak jej używać? W poszukiwaniu złotego środka – związek pomiędzy muzyką a innymi środkami scenicznymi. Beatbox, bodybox,  „cokolwiekbox”– powrót do korzeni?  Śpiewny język – wiersz i nie tylko.
Prowadził: Jacek Wierzchowski

4 GRUDNIA 2010
Taneczne improwizacje. Eksperymentalny teatr tańca – ciąg dalszy poszukiwań
Taniec i gesty codzienności,  trening podstawowych jakości ruchu: kształtu, rytmu, akcji. Kształtowanie umiejętności świadomego wykorzystywania  formalnych środków jakości ruchu:  płynności, przestrzeni, czasu, dynamiki. Jaki ruch wydobywa ze mnie muzyka? Taneczne eksperymenty i próba zapamiętania  materiału ruchowego. Formalizowanie ruchu i „wychodzenie” z formy,   wykorzystywanie napięcia pomiędzy ustalonym układem ruchowym  a ruchem chwili i improwizacją do budowania działania scenicznego.
Przykłady wykorzystania  emocji, głosu , wyobraźni, przestrzeni w kreowaniu ruchu.
Poszukiwanie tematów i środków ekspresji, które są efektywne w  tworzeniu teatru tańca.
Prowadziła: Monika Tomczyk

8 STYCZNIA 2011
Partnerstwo. Poszukiwanie wspólnego świata
Warsztat poświęcony odkrywaniu mechanizmów warunkujących twórczą i efektywną współpracę.
Gdy priorytetem staje się samorealizacja i sukces, zanika konieczna umiejętność pracy w grupie. Aktor jednak nie może istnieć sam dla siebie, gdyż teatr jest spotkaniem zachodzącym na wielu płaszczyznach. Jak istnieć w zespole zachowując poczucie wartości własnego „ja” jednocześnie szanując i nie przekraczając granic drugiego człowieka?  Jak pogodzić potrzebę indywidualnej ekspresji z koniecznością uczciwej realizacji pomysłów współtwórców projektu? Co zrobić, by połączyć spontaniczność z uważnością? By zachować osobowość nie izolując się?
W poszukiwaniu odpowiedzi na te pytania pomogą nam ćwiczenia wymagające aktywnego i uważnego słuchania. Zadania szkolące umiejętność koncentrowania się nie tylko na sobie, własnych emocjach i potrzebach, ale przede wszystkim kształtujące zdolność i gotowość do harmonijnej odpowiedzi na najmniejszy nawet impuls ze strony partnera, wymagające wrażliwości, czujności i  skupienia. Słowem, wszelkie ćwiczenia wyzwalające umiejętność dialogu, szczerego obcowania z drugim człowiekiem.
Prowadziła: Barbara Biel

12 LUTEGO 2011
„…aby język giętki”  
Warsztat poświecony technice i wyrazistości mowy. Program obejmuje m.in.: ćwiczenia artykulacyjne, oddechowe i emisyjne, relaksację, zasady mowy oficjalnej. Zajęcia szczególnie cenne dla tych, którzy wiążą swoją przyszłość z zawodami, wymagającymi wyjątkowo starannego i świadomego używania mowy, takimi jak: aktor, dziennikarz, prawnik, polityk, nauczyciel, logopeda.
Prowadziła: Krystyna Maksymowicz

12 MARCA 2011
Aktor – maszyna wyzwalająca emocje
Warsztat wymagający zaangażowania wyobraźni na najwyższym poziomie, poświęcony tykającej w nas bombie: emocjom.
Ciało jako pretekst dla emocji. Rozluźnienia i napięcia, których uczymy się używać, aby dać przepłynąć myśli albo precyzyjnie wstrzelić się w akcję. Odkrywamy tekst jako pretekst do działania. Uczymy się  płaczu, krzyku, radości bez granic. Używamy tekstów z wyobraźni, ucząc się akcentować np. tylko samogłoski. Etiudy mienią się jak w kalejdoskopie, a nasza osobowość szaleje z radości.
Prowadził:  Arkadiusz Buszko

16 KWIETNIA 2011
Trzy kolory... trzy etiudy...biały, czerwony, czarny...
Obszary teatru plastycznego. Scenograficzne (plastyczne) odzwierciedlanie emocji. Widzę i czuję: jak obraz działa na nasze emocje – i odwrotnie: jaki obraz wywołują w nas emocje? Wydobywanie obrazu z czerni scenicznej, z wyobraźni. Wnikanie w głąb przestrzeni teatralnej, komponowanie przestrzeni, pola gry poprzez światło, kolor, działanie sceniczne z wykorzystaniem rożnych materii. Metaforyczne widzenie rzeczywistości i przetwarzanie jej na język teatru.
Prowadziły: Beata Tomczyk i Monika Tomczyk                                                                                                                                                                                         14 MAJA 2011                                                                                                                                                                                                                                         Wprawki sceniczne                                                                                                                                                                                                                            Prowadziły: Monika Tomczyk i Beata Tomczyk

 

PROWADZĄCY:

Irena Jun – mistrzyni słowa, wybitna aktorka teatralna, reżyserka, jedna z najlepszych odtwórczyń ról Beckettowskich. Od 1972 roku jest aktorką Teatru Studio, prowadzi też Jednoosobowy Teatr Ireny Jun, jest wykładowcą Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie. Stale współpracuje z Teatrem Współczesnym w Szczecinie

Barbara Biel – aktorka Teatru Współczesnego, absolwentka Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie (2009)

Krystyna Maksymowicz – aktorka Teatru Współczesnego, logopeda – specjalista w dziedzinie logopedii artystycznej

Beata Tomczyk – plastyk, scenograf, pedagog – instruktor plastyczny 

Monika Tomczyk – choreoterapeuta, aktorka Teatru Logos w Łodzi, absolwentka Reżyserii Teatru Dzieci i Młodzieży w PWST we Wrocławiu, instruktor Improwizacji Tańca i Symboliki Ciała

Arkadiusz Buszko – aktor Teatru Współczesnego w Szczecinie, reżyser, twórca ruchu scenicznego

Jacek Wierzchowski – muzyk Filharmonii Szczecińskiej, perkusista, kompozytor muzyki teatralnej, pedagog