Kaspar Hauser

na podstawie powieści „Kasper Hauser” Jakuba Wassermanna w przekładzie Danuty Sochackiej-Csató

scenariusz i dramaturgia: Grzegorz Niziołek
reżyseria: Jakub Skrzywanek
scenografia i reżyseria świateł: Agata Skwarczyńska
kostiumy: Tomasz Armada
muzyka: Alex Freiheit i Piotr Buratyński (SIKSA), Konstanty Usenko
choreografia: Agnieszka Kryst
asystent scenografa: Aleksandra Zaleska
asystent kostiumografa: Martyna Konieczny
asystent reżysera: Maria Dąbrowska

obsada:

Kaspar Hauser: Alex Freiheit i Piotr Buratyński
Pani Behold: Maria Dąbrowska
Pan Behold: Robert Gondek
Porucznik Hickel: Michał Lewandowski
Pastor: Adam Kuzycz-Berezowski
Profesor Daumer: Ewa Sobiech
Pani Quandt: Joanna Matuszak
Lord Stanhope: Wiesław Orłowski
Totumfacki: Wojciech Sandach
Sędzia Feuerbach: Beata Zygarlicka
Henrietta: Konrad Beta
Klara: Magdalena Wrani-Stachowska

premiera: 8 grudnia 2019, Duża Scena
spektakl trwa: 150 minut (1 przerwa)

Historia Kaspara Hausera (przedstawiona w spektaklu nietypowo, bo od końca), nastolatka porzuconego przez opiekuna na ulicach Norymbergi, zwanego „sierotą Europy”, w XIX wieku wstrząsnęła społeczeństwem. Umieszczony w ciemnym lochu, przekazywany z rąk do rąk jak przedmiot, przyjmowany przez kolejne mieszczańskie rodziny, bez skrupułów ponownie wyrzucany… Zabawka, kuriozum, obiekt badań. Przeznaczenie Kaspara Hausera spełniło się na oczach sytych i zadowolonych mieszczan, niedopuszczających do siebie myśli, że to oni byli tak naprawdę sprawcami popełnianych na nim zbrodni. W historii sprzed 200 lat próbujemy odszukać zapowiedź losu milionów ludzi XX i XXI wieku – uciekinierów, ofiar systemu, bezpaństwowców, których wciąż przybywa.

W spektaklu występują Alex Freiheit i Piotr Buratyński, muzycy znani z duetu SIKSA.

Przeczytaj artykuł kontekstowy „Kim jest Kaspar?” [link]
Przeczytaj tekst napisany przez Alex Freiheit (grającą w spektaklu wraz z Piotrem Buratyńskim rolę Kaspara) [link]

Obejrzyj zwiastun spektaklu [link]

Media o spektaklu:

To dzieło, które nikogo nie pozostawia obojętnym,  w którym przeglądamy się jak w lustrze.

Gorzkie, mroczne, trudne, ale i piękne na swój sposób jest to przedstawienie. […] widowisko, które swoją dramaturgią trzyma w napięciu, powoduje w widzu dyskomfort, który zmusza jednak do reakcji, a nie biernego przypatrywania się. Zmusza do reakcji również po wyjściu z teatru. […] doskonałym pomysłem jest powierzenie roli Kaspara Hausera duetowi Siksa […] Brawa należą się zespołowi aktorskiemu Teatru Współczesnego, który aktorsko wznosi się tutaj na wyżyny. Doskonały drugi plan zmusza widza do czujności przez cały spektakl.”

Głos Szczeciński

„Kreacje szczególnie wyraziste i mocne stworzyli Maria Dąbrowska, czyli Pani Behold oraz Adam Kuzycz-Berezowski w roli pastora, ale cały zespół Teatru Współczesnego zasługuje na pozytywne oceny. Przygotowali spektakl […] ważny i implikujący dyskusję o człowieku teraźniejszym, o jego powinnościach i skazach. Nie ma wątpliwości, że to jedna z najbardziej znaczących propozycji sceny na Wałach Chrobrego w ostatnich latach.”

wszczecinie.pl

„W pomysłowej, nawiązującej do kulturowego dziedzictwa naszego kontynentu scenografii Agaty Skwarczyńskiej powracają koszmary pełne lęków i upiorów. Zrealizowany w Teatrze Współczesnym w Szczecinie spektakl jest kolejnym dowodem, że Jakub Skrzywanek potrafi podjąć ryzyko przełamywania obowiązujących norm oraz podważania popularnych sposobów teatralnej komunikacji.

„Kaspar Hauser” to ciekawy, inspirujący intelektualnie eksperyment teatralny proponujący dyskusję na temat cywilizacyjnych podstaw europejskiej kultury.

czaskultury.pl

„Trzeba podkreślić, że aktorzy grający nazwanych z funkcji i imienia ludzi – choć to figury umowne i metaforyczne, a zarazem ekspresyjne, grane jakby wbrew postaciom – niosą te role „na sobie” jak swe ciężkie kostiumy, krynoliny, peruki czy plamy krwi – z odwagą i zarazem precyzją.”

Kurier Szczeciński

„W norymberskiej elicie, kreowanej z imponującą precyzją przez zespół Teatru Współczesnego, nie ma wobec przybysza krzty czułości czy autentycznego zainteresowania. Spójna stylistyka kostiumów i kreowanie postaci przeciwnej płci podpowiada, żeby nie skupiać się na poszczególnych jednostkach i zamiast tego spojrzeć szerzej na społeczność, której tak niewiele trzeba było, by sięgnęła dna.”

Jan Karow, dialog-pismo.pl

 

fot.: Karolina Babińska, projekt graficzny: Ola Zielińska

Autorem zdjęć jest Piotr Nykowski.

Ads

facebook