Natalia Mołodowiec

Mad Women

reżyseria: Barbara Wiśniewska
scenografia: Karolina Fandrejewska
reżyseria światła: Paulina Góral

obsada:
Magda – menedżerka projektu: Magdalena Myszkiewicz
Agnieszka – opiekunka klienta: Ewa Sobczak
Ewa – autorka tekstów reklamowych: Barbara Lewandowska
Monika – menadżerka produktu: Maria Dąbrowska
Anna – specjalistka ds. reklamy: Magdalena Wrani-Stachowska

prapremiera: 23 stycznia 2016
spektakl trwa: 55 minut

Agencja reklamowa najwyższego szczebla obsługująca ważnych klientów. Pięć kobiet u władzy, z silną potrzebą dominacji i kontroli. Spotykają się na zebraniu w sprawie stworzenia kampanii nowego leku dla kobiet, który będzie rewolucyjną konkurencją dla Xanaxu. Wchodząc w role odbiorców kampanii, dowiadują się o sobie znacznie więcej niż mogły przypuszczać.

Media o spektaklu:

Mad Women to spektakl, który niezwykle udatnie, choć nie bawi się w drobiazgowe analizy, opowiada o współczesnych kobietach. Forma, jaką dla tej opowieści przyjęła reżyserka, pozwala potraktować go jak przypowieść, w której można odnaleźć jakieś odbicie własnych kobiecych doświadczeń. Brak zadęcia i ironia w budowaniu scenicznych obrazów sprawiają, że diagnozy, które wszak nie są dla kobiet zbyt przychylne, można łatwiej przyjąć.

Znakomite, formalne aktorstwo powoduje, że jest to po prostu dobry spektakl, który może i mężczyznom pozwoli zrozumieć coś z kobiecego świata.

Teatralny.pl

Powiązane ze sobą epizody, w których odzwierciedlają się niepokoje współczesnych kobiet.
wSzczecinie.pl

Świetnie dopasowana oprawa muzyczna. Wartko prowadzona akcja i dynamika zespołowych scen nie pozwalają się znudzić.
Prestiż – magazyn szczeciński

Spektakl przede wszyst­kim pokazuje pułapkę, w którą wpadły współ­czesne kobiety. Praca w agencji reklamowej, postrzegana jako swoiste spełnienie marzeń o rozwoju kariery i pełnej emancypacji, staje się w widowisku areną powstawania pewnego paradoksu. Silne i niezależne kobiety zaczy­nają powielać wzorce, które w ujęciu femi­nistycznym uchodzą za „maskulinistyczne”: bezwzględność, hierarchiczność, opresja wzglę­dem słabszych.(…) Wiśniewska nie poprzestaje jednak na dy­skutowaniu z kulturowymi kodami. Pokazuje sytuację kobiet, które muszą uporać się z no­wymi wymaganiami względem nich. Dzięki spraw­nej dramaturgii Mołodowiec udało się unik­nąć schematu i szablonu w interpretacji po­staci.
Teatr

Najcelniejszym spostrzeżeniem Wiśniew­skiej jest zwrócenie uwagi na problem zachwia­nia relacji między współczesnymi matkami i córkami.

(…) Wiśniewska nie daje na to jedno­znacznej odpowiedzi: pokazuje rozdroże, na jakim stanęły współczesne kobiety.

Teatr

Spektakl realizowany w ramach projektu PIKSELOZA – projektu kuratorskiego Piotra Ratajczaka

Ads

facebook