Sztuka protestu
- tekst i reżyseria: Michał Buszewicz
90 MIN„Ze spraw naprawdę poważnych można się tu pośmiać i nie jest to ucieczka, ale alternatywny sposób patrzenia”.
- Anna Pajęcka, Teatr
Czego oni chcą? Co im zawiniły „Słoneczniki” Van Gogha? Skoro zimą spadł śnieg, to czy naprawdę mamy się czego bać? W świecie, w którym większym zaufaniem darzy się tych, którzy mają władzę i kapitał, głos sprzeciwu łatwo bywa uznany za przesadę. Czasem nawet za zagrożenie.
Wystarczy jeden artykuł albo zdjęcie, by internetowy komentariat – nie przebierając w słowach – wysłał ekologiczne aktywistki i aktywistów na przysłowiowego Marsa, zapominając, że nie ma planety B.
„Sztuka protestu” to spektakl o aktywizmie klimatycznym - temacie wywołującym skrajne reakcje. Niewiele osób popiera działania aktywistów bez zastrzeżeń. Co do samej konieczności powstrzymania katastrofy klimatycznej możemy się zgadzać, ale co do metod… to już zupełnie inna sprawa.
Czy protest powinien być „kulturalny”? Nieinwazyjny? Do zaakceptowania przez wszystkich? A może lepiej, żeby w ogóle go nie było?
Obsada
- Tomek: Paweł Adamski
- Szymon: Konrad Beta
- Ela policjantka: Barbara Biel
- Daria: Maria Dąbrowska
- Rupert: Robert Gondek
- Ciało niebieskie 1: Iwona Kowalska
- Maks: Kacper Kujawa
- Staszek: Paweł Niczewski
- Mirek: Konrad Pawicki
- Ciało niebieskie 2: Jacek Piątkowski
- Piotrek: Wojciech Sandach
- Gerard: Przemysław Walich
- Jagoda: Maria Wójtowicz
Realizatorzy i realizatorki
- tekst i reżyseria: Michał Buszewicz
- choreografia: Katarzyna Sikora
- muzyka: Aleksandra Gryka
- scenografia: Michał Dobrucki
- kostiumy: Lila Dziedzic
- multimedia: Radomir Majewski
- światło: Jędrzej Jęcikowski
- asystent kostiumografki: Marko Saidov
- asystent reżysera: Wojciech Sandach
- inspicjentka: Magdalena Kaźmierska
Spektakl powstaje we współpracy z grupą ekspercką aktywistów klimatycznych, którą tworzą: Cecyl, Jula, Lucy, Mar, Miśka, Rado i Tymek.
Sesja plakatowa: Mila Łapko
Projekt i skład: Pełnia XYZ
Spektakl bierze udział w 32. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej.
Reviews
- „Spektakl opowiada o starciach młodych aktywistów ze starszym pokoleniem, ale w miejsce ostrego konfliktu pojawiają się fantazja jako wentyl i śmiech jako narzędzie rozbrajania powagi. Buszewicz nie pierwszy raz stosuje dramaturgię, która odsłania groteskową naturę realnych sporów. Ze spraw naprawdę poważnych można się tu pośmiać i nie jest to ucieczka, ale alternatywny sposób patrzenia. (…) To nie jest spektakl o tym, kto ma rację w swoich metodach. To spektakl o tym, jak bardzo brakuje nam wspólnego języka innego niż przekrzykiwanie się oraz zrozumienia wspólnego interesu”.– Anna Pajęcka, Teatr (go to source)
- „Mocna opowieść o aktywizmie ekologicznym, która ani przez moment nie przestaje być spektaklem i nie zamienia się w manifest czy deklarację. Buszewiczowi bardzo sugestywnie udaje się pokazać ważne sprawy: dylematy środowiska aktywistycznego i hejt, który je spotyka, silny konflikt pokoleniowy, zakłamanie polityków. Tworzy sceny porywające, jak np. śpiewanie ‘We Are The World’ z rowerami stacjonarnymi w tle, ale i mocno poruszające, jak monolog Marii Wójtowicz: jej postać przepracowuje dylematy aktywistki i bada napięcie między protestem a performancem”.– Przemek Gulda , guldapoleca (go to source)
Do pobrania
Multimedia
