„Dom niespokojnej…” w półfinale Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej

Dobra wiadomość z Gdyni – wybrano 15 półfinałowych tekstów Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej – wśród nich znalazł się DOM NIESPOKOJNEJ STAROŚCI Michała Buszewicza! 

Gratulujemy i trzymamy kciuki na dalszych etapach konkursu! 

A kolejna dobra wiadomość jest taka, że spektakl możecie zobaczyć jeszcze w tym sezonie – gramy 5-7 czerwca na dużej scenie!

Komisja Artystyczna w składzie: Mateusz Bednarkiewicz, Ewa Hevelke, Tomasz Kubikowski, Agnieszka Lubomira Piotrowska i Grzegorz Uzdański wybrała 15 tytułów, które przeszły do półfinału dziewiętnastej edycji Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej. Selekcja została dokonana spośród 159 nadesłanych sztuk, co potwierdza niezmiennie wysoką rangę konkursu w polskim środowisku teatralnym.

W pólfinale znalazły się:

„Dom niespokojnej starości” Michał Buszewicz
„Ezi. Synek stond” Piotr Paliga
“Flashbacks from Vietnam” Karol Sekta
„Kofman. Podwójne wiązanie” Janusz Margański / Monika Muskała
„Krajna strana” Michał Bernad
„Królowa z Gardariki”    Lena Laguszonkowa (Olena Stepanenko)
„Lęgi” Magda Fertacz
„Oracle” Anka Herbut
„pauza bezpieczeństwa” Karolina Szczypek
„Pierwsze bandziorki” Aleksandra Kuśnierkiewicz
„Potok. Ćwiczenia ze wspólnoty” Jolanta Janiczak
„Ślepa plamka” Malina Prześluga
„Therapy Cafe” Kuba Zubrzycki
„Tutaj kiedyś stał dom” Maria Gustowska
„Zamknij oczy Nel” Piotr Domalewski

Gdyńska Nagroda Dramaturgiczna od 2007 roku  pełni kluczową rolę w rozwoju współczesnej polskiej dramaturgii, promując nowe głosy i formy teatralne oraz wzmacniając tożsamość kulturową Gdyni jako miasta otwartego na eksperyment i refleksję. GND stanowi nie tylko narzędzie promocji nowej dramaturgii, lecz przede wszystkim przestrzeń intensywnego namysłu nad kondycją współczesnego teatru. Jej istota nie sprowadza się do honorowania wybitnych tekstów, lecz do inicjowania procesu poznawczego, w którym dramat staje się medium diagnozy społecznej, eksperymentu estetycznego i refleksji antropologicznej. Lista dotychczasowych laureatów — od Zyty Rudzkiej, przez  Weronikę Murek, Mateusza Pakułę, po Katarzynę Minkowską i Tomasza Walesiaka — pokazuje, że GND nie tylko nagradza, ale i wyznacza kierunki rozwoju polskiej dramaturgii.