Dwugłowe cielę

W dużym foyer stanęła rzeźba Jana Baszaka „Dwugłowe cielę”. To kolejna – po neonie Anny Królikiewicz „In light I trust” – instalacja artystyczna, która zostanie z nami na cały sezon. „Dwugłowe cielę” wchodzi w otwartą grę z dwuznacznym hasłem tego sezonu – „Wszystko będzie dobrze”.

(...) Dwugłowe cielę prowokuje do pytań o tożsamość i język. Bez wahania nazywamy je „cielęciem z dwiema głowami”, lecz gdyby chodziło o człowieka, powiedzielibyśmy raczej „dwie osoby dzielące jedno ciało”. Ten subtelny językowy zwrot ukazuje, jak odmiennie postrzegamy i definiujemy pojęcia tożsamości, formy i jednostkowości.

Podczas gdy człowiek uchodzi za autonomiczną, zamkniętą całość, cielę staje się figurą bardziej płynnej, współzależnej podmiotowości—takiej, która wymyka się sztywnym kategoriom i podważa nasze przyzwyczajenia.

Fragment tekstu autorstwa Patrika Komorowskiego, napisanego do wystawy „Skinned and Spinned” w galerii WHOISPOLA w Warszawie Podczas festiwalu Constellations (2025).

„Dwugłowe cielę” (2023-2026)

Materiały: stal, drewno, rurki PVC, pianka tapicerska, czarne używane skarpetki, poliestrowe i bawełniane nici, szklane oczy.
Wymiary: 110 cm x 170 cm x 35 cm.

Jan Baszak 

(on/jego) urodzony w 1994 roku w Szczecinie. Artysta wizualny pracujący w obszarze rzeźby, instalacji, aranżacji przestrzeni i praktyki badawczej.

W swojej twórczości czerpie z dawnych pieśni lamentacyjnych, eksplorując miejsca przecięcia intymności i melancholii oraz tego, co prywatne i publiczne. Jego praktyka wyrasta z idei abiektalnego romantyzmu i możliwości budowania wspólnoty opartej na biologicznych formach komunikacji. Tworzy wielowarstwowe instalacje, łącząc rzeźbę, aranżację przestrzeni i elementy designu. Jego prace afirmują rytualność, przekraczanie i rozmywanie granic cielesnych, a także dziwność i abiekt, odnosząc je do osobistego doświadczenia.

Jego prace prezentowane były m.in. na wystawach solowych w Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski (2020), Centrum Kultury ZAMEK (2025) i Bałtyckiej Galerii Sztuki Współczesnej (2026), a także na wystawach grupowych w Muzeum Sztuki w Łodzi (2020), Muzeum Narodowym w Szczecinie (2020), Zachęcie — Narodowej Galerii Sztuki (2022), Centralnym Muzeum Włókiennictwa (2023), WHOISPOLA (2024), SLUG (2025), BWA Wrocław (2026) czy Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku (2026).

Jan Baszak jest reprezentowany przez galerię WHOISPOLA.